शिवाजी राजे कविता .. Shivaji Raje Poet

काळजाचा तुकडा माझा
कुठे दुर निघुन गेला ...
रायगडाला पाहुन आज
माझा कठं दाटुन आला...
अठवुन आभाळाच्या सावलीतले
ते आऊसाहेबाच्यां कुशीतले दिन..
अन
अर्ध्यावर सईच अस
एकट्याला सोडुन जान..
अठवला असेल का
दिल्लीचा दरबार..
ज्याला चढली असेल भगव्याची किनार..
सिंहासनाधिश होऊन घेत
मुजारा हिंदुस्थानाचा..
दिसला असेल तान्हा वार छातीवर घेत
उदयभानाचा..
बाजी अठवला असेल
अडवा होउन घोडखिंडीला..
शीर फेकुन वीर नुसता धडाने लडला..
भासले असतील उभे आकाशातील तारे...
स्वराज्यासाठी कामी आलेले मावळे सारे..
डोळ्यात भरुन घेताना सुखावल असेल
किती राजेंच मन..
अन
बांध फुटला असेल
शंभुच्या अठवनीला..
अठवुन अखेरच शभुंला
सांगीतल असेल..
सांभाळ माझ्या स्वराज्याला..
धडका भरु लागल्या हिंदुस्थानाच्या
ह्रदयाला...
विजानी थयथयाट केला...
ढागांचा गडगडाट झाला...
पण
नाही थाबंला...
तो
यमराज नाही नाही म्हनता
स्वर्गातुन खाली आला..
माझ्या शिवबाला...
काळजाच्या तुकड्याला..
कुठे
दुर घेउन गेला

॥॰ एकच विचार एकच प्रचार तोही सातासमुद्रापार....॰॥

जय भवानी
जय जिजाऊ
जय शिवराय...!!